با توجه به نقش آب در فعالیت های کشاورزی دشت های کم آب کشور و تاثیر کمبود آب بر کشاورزی این مناطق، می توان راهکار مناسب برای ادامه فعالیت کشاورزی در آینده را استفاده علمی از آب دانست. دشت همدان- بهار نیز به عنوان یکی از دشت های کم آب کشور از این قاعده مستثنی نیست. بنابراین شناخت چالش ها و بازدارنده های مدیریت منابع آب در این دشت ضروری به نظر می رسد. هدف این پژوهش مقایسه بازدارنده های مدیریتی منابع آب از دیدگاه کشاورزان و کارشناسان دشت همدان -بهار و بررسی ارتباط بین ویژگی های فردی و زراعی کشاورزان با رفتارهای مدیریت منابع آب می باشد. روش این پژوهش از نوع توصیفی-پیمایشی است و ابزار پژوهش، شامل پرسشنامه بازدارنده های مدیریتی منابع آب و پرسشنامه سنجش رفتارهای مدیریت منابع آب است. در این تحقیق، برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون t و رگرسیون چندگانه استفاده شد. نتایج نشان داد که بین دیدگاه کاربران و کشاورزان در ارتباط با عامل های بازدارنده های مدیریتی، تنها عامل آموزش و ترویج (t=8.39، p<0.01) تفاوت معناداری داشت. ضمن آن که از بین ویژگی های فردی و زراعی کشاورزان با رفتارهای مدیریتی آنها عامل های سن (b=-0.253 و P=0.05)، سطح تحصیلات (b0.05 و P=0.002) و میزان درآمد (b=0.264 و P=0.044) با رفتارهای مدیریتی کشاورزان نیز ارتباط معنی داری مشاهده شد.